Op naar mooie sportieve uitdagingen

Tja, een paar kilootjes minder en ook een paar honderd meters per uur meer. Is dit een rechtlijnige relatie? Misschien toch wel. Zaterdagavond vertrokken om 20u30 voor een nachtelijke loop. Naar Wijgmaal-brug, terug aan de andere zijde van het kanaal, Hambos, langs Hof ter Dormaal, atletiekpiste Wespelaar, naar spoorweg, Tildonk-brug en langs het kanaal weer naar huis. Oef. In het totaal meer dan 15 km vertelt Google Maps me. En dat in net iets meer dan 1u30. 10 km/u op de kop of net iets erboven. En nooit boven hartslag 144 gekomen. De conditie raakt weer op peil lijkt me. De achillespezen spelen vandaag zondag wel wat op. Meer stretchen, zegt dochter- en dokter-in-spe-lief me. Ok luisteren dus. Maar het was een fijne nachtloop. Wel erg donker langs het kanaal. Gelukkig ligt het jaagpad er goed vlak bij. Dinsdag terug op pad.

Lang vergaderd deze voormiddag, dus weinig tijd onder de middag voor een loopje. Daarom maar een korter parcours genomen met een aantal hellingen: houten brug achter Abdij van 't Park, helling achter de abdij, Pakenstraat en tot slot ring van Leuven naar Parkpoort toe. Heerlijk, dat omhoog lopen. Na 55 minuten terug aan vertrekpunt, dus goed voor zowat 9 km, vermoed ik. Zaterdag proberen we eens een halve marathon. Als ik er de tijd voor vind...

Er zijn van die dagen die je opeens confronteren met de relativiteit der dingen. Gisteren was zo'n dag. Een werkcollega overlijdt plotseling op 55-jarige leeftijd. Een dag of twee ervoor nog met hem levendig gediscussieerd, gisteren op twee tellen weg. Opperste verbazing, vertwijfeling, verdriet... het gevoel is moeilijk te omschrijven. 's Avonds zat ik nog te suffen toen de loopschoenen onder de chauffage me leken te roepen. Ik bond ze aan en vertrok om 22u15 het donker in. Het was fris. De eerste paar km's gingen de gedachten alle (sombere) kanten uit. Maar opeens neemt toch de fysieke inspanning over. Je concentreert op tempo, hartslag en... volhouden. Opeens sta je in het pikkedonker voor een volledig afgesloten weg, dus dat werd omlopen. Toch wel met een wat uitgewaaide geest zo'n anderhalf uur en 15 km later weer thuis aangekomen. Dan ku loopschoenen. Maar als je daarna nog wat uitblaast, een badje pakt... tja, zo werd het 1 u en ik moest er vandaag nog extra vroeg uit om de trein te nemen richting Brussel. Dus tot u schrijft een vermoeide blogger. Maar morgen is er weer een dag en mijn loopschoenen schijnen vanuit de verte te knipogen. Hoeveel km wordt het?

Zaterdag 12,5 km gelopen naar Kampenhout Sas en terug. Langs het jaagpad is dat echt recht op recht. Zo'n 10 km/uur. De afstand is er, de snelheid nog niet. Misschien een paar kilootjes verliezen? Zal ik er dan toch maar eens aan beginnen? Misschien wel een goed voornemen zo als je vijftig bent geworden. Maar tja, aangenaam is anders. Geen Deweverkes meer in het frietkot. Morgen terug de loopschoenen aan.

Vandaag aangezet voor een loop van zo'n 8 km. Druilerig weertje, maar wel warm. Vlot gelopen, fel gezweet.

Gisteren de stoute loopschoenen aangetrokken om van kantoor naar huis te lopen. Om het wat spannend te maken, liep in een brede omweg met daar de Trolieberg als goede binnenkomer. Daarna via abdij Vlierbeek, provinciedomein naar pad langs de Dijle en uiteindelijk via Wijgmaal langs de Vaart naar huis. In ontdekte ondertussen Google Maps zodat ik de afstand kon uitrekenen: een goede 19 km. Maar alles was geen pijs en vree. Na zo'n 12 km kreeg ik een echte hongeraanval met buikkrampen tot gevolg. Dat ene boterhammetje voor vertrek was blijkbaar niet voldoende om de inspanning te 'dragen'. Het tempo daalde spectaculair. Het riep herinneringen op aan de man met de hamer die me bij mijn drie marathons telkens na zo'n 30 km zwaar op de kop kwam kloppen. Natuurlijk is opgeven uitgesloten. Ik 'dribbelde' verder naar huis, maar was meer dan blij om op staptempo over te gaan. De rest van de avond voelde ik me trouwens niet zo lekker. 'Heb je je weer overdaan?', placht mijn echtgenote dan altijd te zeggen. Zo gisteren ook weer. Maar eind goed, al goed. Net geen 2 uur gelopen, met een intensieve 'beklimming' van de Trolieberg en van een klein zijwegeltje van deze berg. Dus uiteindelijk zo slecht nog niet voor een oude man. Morgen wat loslopen.

Zaterdagavond omstreeks 22u30 thuis vertrokken voor een 'donkerloop'. Even vrouwlief vergezeld op haar start-to-runtocht. Na twaalf minuutjes mijn weg alleen verdergezet. Via kleine wegjes doorheen Tildonk, naar Buken en langs het kanaal weer terug naar huis. Toch weer onaards stil soms. Verrassend was wel dat ik een uur na mijn vertrek langsheen een erg bedrijvige en enorm verlichte werf van de gasmaatschappij kwam. En dat dus in het midden van de nacht en ook nog tijdens een weekend. Straffe werkers daar. Net voor het 24 uur sloeg stond ik weer voor de voordeur. Afstand? Tussen 12 en 14 km vermoed ik. Zondag gerust en vandaag maandag nog eens. Dinsdag weer op pad.  

Gisterenavond vrouwlief van het werk gehaald en vanaf site Gasthuisberg voor een loop huiswaarts vertrokken omstreeks 10 u 30. Het eerste stuk van een tweetal km dwars door de velden en bossen over een betonnen fietspaadje. Aarddonker. Niet voor bange harten. Maar met Green Day, Rory Gallagher en Status Quo in de oren was de schrik vlug verdreven. En leuk, het ging zachtjesaan bergaf. Daarna Sigarenberg naar beneden, kerk Winksele voorbij en de lange Lipselaan, Ellestraat, stukje Mechelsesteenweg en dan weer de donkerte in naast de kerk Winksele tussen twee muren van maïs. Brr.. weer spannend. Gelukkig dreef het muzikale vuurwerk me verder doorheen Tildonk en dan uiteindelijk langs het jaagpad van het kanaal Leuven-Dijle weer naar huis. In het totaal pakweg 13 à 14 km. En het liep erg vlot. Ook het ritme van de rock zeker? Uitgestapt tot zowat tien voor middernacht. En dan een heerlijk lang bad in een muisstil huis. Ook toch een tikkeltje griezelig. Morgen of zondag een kort loopje. Of iets langer?

Vanmiddag nog eens de Sneppenberg opgelopen in Kessel-lo en daarna via een ommetje nog eens van bijna hetzelfde. In het totaal een tiental km afgelegd. Bewolkt, maar warm. Uur weggeweest. Aardig gezweet. Morgen rustdag.

Deze voormiddag de nieuwe wandelschoenen aangetrokken en de Deurnewandeling - 10,5 km - nabij Diest gestapt. Wel dit was nu eens een mooi parcours. Zeker de tweede helft van de wandeling op de grens met Limburg voerde ons langs prachtige dreven met een hoog vakantiegevoel. Niet veel  historische of culturele bezienswaardigheden, maar de landschappen waren des te boeiender. Na een achttal km fijn gepicknickt. Uiteraard was het gezelschap aangenaam, want vrouwlief was mee op stap. De start was ietsjes minder, dus deze wandeling krijgt een 3,5 op 5 van mij. Maar het was aardig beter dan de vorige stapervaring in de buurt van Tienen. Zeker een aanrader. Na afloop bleven we nog even nagenieten op een graspleintje aan de kerk van Deurne. Waren vinden ze zo'n dorpjes nog? Inderdaad, op nauwelijk 40 km van mijn voordeur. Morgen de loopschoenen aan.

Vanmiddag vanuit Leuven, via Dijlepad naar Wijgmaal Brug. Langs kanaal terug en rond de Vaartkom van Leuven weer tot aan station. Ong. een dikke 14 km. Mooi zonnetje, niet te warm, verfrissende bries. Heerlijk loopweer. Precies 1u20. Aan de Vaartkom gekeken naar aanlegplaats voor kayak, zoals afgesproken met havenmeester. Want ergens in augustus - afhankelijk van het weer - peddel ik met een collega 's morgenvroeg eens naar het werk. Hopelijk varen we zo de files op de Aarschotsesteenweg voorbij. Weet niet wat dat geeft, 10 km kayakken. Maar alles in het teken van de trage mobiliteit. Geen uitlaatgassen met CO2 in de lucht, maar wel 'energieopwekkende' peddelslagen. Come and see next week...?

Vanmiddag vertrokken voor een loop van zo'n 10 km. Na een drietal km ging het de Trolieberg op in Kessel-Lo. Niet lang, maar wel pittig. Met een ommetje door het veld volgde nog een tweede stijl stuk. De hartslag ging richting 160. Even getemporiseerd en dan afdalen richting Kessel-Lo en Leuven. Bewolkt, maar drukkend. Na 58 minuten weer aan de werkplek. Even uitblazen, douchen en opnieuw aan de slag. Dat middagloopje is toch altijd wat de geest verluchten. En dat is al vaak nuttig gebleken, 's middags fris aan vergaderingen of dossiers kunnen beginnen. Ondertussen ook al weer een paar keer met de fiets naar het werk gereden. Niet echt grote sport, maar toch zo'n 22 km per dag.

Het werd geen beklimming, wegens niet veel tijd. Dan maar vertrokken voor duurloop naar Leuven en via omweggetje terug. Iets meer dan 15 km. Rustig tempo. Langs de Vaart honderden motards tegengekomen. Eén of andere manifestatie? Terug thuis na 1u32. Vanaf km 5 boven 144 hartslag gelopen met als max. 152. Dus toch ook beetje weerstand getraind. Paar regendruppels, maar wel warm. Aardig gezweet. Fijne loop. Straks nog ff met de paarden weg. En dan morgen? Werkendag na 3 weken. Dat wordt doorbijten. Maar het wordt toeleven naar derde weekend september voor een weekendje Kandelbeklimmen in het Zwarte Woud.

Donderdag nog 9 km gelopen onder een stralende ochtendzon. Toen het s'middags begon te druilweren, wat aan de pc gezeten en rondgesurft. En zo ontstaan ideeën. Kwam terecht op www.climbbybike.com. Een overzicht van alle colls in Europa en verder met aanduiding van lengte, moeilijksheidsgraad, ev. nog aangevuld van commentaren en getuigenissen van fietsers. Inspirerend, ook voor lopers. Ik overliep eens alle beklimmingen van ons eigen landje. En vanuit lopersperspectief valt dat tegen. Weinig in aantal, weinig in afstand. Ik selecteerde alle beklimmingen boven de 5 km en verdeelde ze in twee categorieën: 5-8 km (de opwarmertjes) en boven de 8 km (de uitdagingen). Categorie 2 telt jammer genoeg maar 4 leden. Het doel van dit uurtje monnikkenwerk? Elke maand minstens één beklimming lopen. Dat motiveert om te blijven trainen. Ik liep al enkele Franse colls op: Mont Ventoux, Alpes d'Huez, Galibier, Ballon d'Alsace. In september staat de Kandel in het Zwarte Woud geprogrammeerd. De top bereiken is altijd een hele kick, zo'n beetje als de streep van de marathon halen. De Belgische beklimmingen lijken mij een goede voorbereiding op dit echte werk. Om de traditie mooi te beginnen, reed ik gisteren naar Geraardsbergen. De Muur hoort niet echt thuis in mijn categorisering, maar ik beschouw het zo'n beetje als een statement. Een prachtige dag. Geparkeerd op de markt en dan wat teruggelopen om te starten vlak voor de groene brug een driehondertal meter voor de markt. Tot aan de top was het zo'n 1,5 à 2 km. Eerste stukje tot aan de voet van de Muur was al vrij stijl. Omdat ik er niet voor gekozen had een vlakke aanloopstrook te nemen, ging de hartslag af fors de hoogte in. Eenmaal je rechts De Muur opdraait, begint natuurlijk het echte werk. Ik zag naast me enkele fietsers sterven en afhaken, als loper is het toch makkelijker om boven te raken. De kasseitjes liepen niet echt vlot, maar de afstand is natuurlijk erg kort. Na precies 9:58 stond ik aan het monument op de top. Daarna daalde ik zachtjes weer naar de Markt en hield halt bij Manneke Pis. Tja, de inspanning stelde niet zoveel voor, maar ik ontdekte wel een heel leuk stadje en ik stond natuurlijk op een mythische plaats van het Vlaamse wielergebeuren. Misschien dat ik zondag een echte beklimming loop. Alleszins sloot ik de dag af te paard met een heerlijke avondwandeling met mijn zoon langs Haachtse en Herentse wegen. De nieuwe merrie Tonka is aardig ingereden, de oude merrie Maaike kan nog vlot mee. En vandaag - zaterdag - is rustdag.

Vijftig en één dag. Nog nagenietend van een prettige dag brachten mijn wandelschoenen me naar Tienen voor de 'Ast tot Bost'-wandeling. Samen met mijn echtgenote 12 km gestapt. Deze wandeling krijgt van mij maar twee sterren (op vijf). Eerst een drietal km in stedelijke omgeving, dan een paar km langs de autostrade. Misschien was het landschap af en toe mooi en bucolisch, maar de hele wandeling zoemde het verkeer op de achtergrond. Een beetje een afknapper toch. Gelukkig was het gezelschap natuurlijk hemels . En morgen? Aardig wat tuinwerk, maar toch een gaatje vinden voor een zestal km lopen en om nog eens op te zadelen.

Tja, niet tegen te houden, die leeftijd. Gisteren vijftig geworden. Leuke dag. Lekker gedaan wat een mens zelf eens wil doen. Lopen - 12 km - met een nieuwe oortelefoon op het hoofd en muziekjes van mp3-speler van dochterlief als achtergrond. Kende geen enkel nummer, maar kon haar smaak wel appreciëren. Daarna nog eens nieuwe merrie opgezadeld en met zoonlief - op zijn pony - anderhalf uur gaan paardrijden. Op de oefenpiste eens van dier verwisseld. Resultaat? Vader kreeg zijn paard niet meer terug en reed ponygewijs weer naar huis. Stond aardig te kijken hoe zoon met nieuwe merrie overweg kan. Zoveel jaren ponyclub levert blijkbaar resultaat op. Over een dik jaar treedt hij er trouwens mee aan in de ruitervereniging. De combinatie zit alvast goed. Tja, en dan moest het echte feest nog beginnen. Met nieuwe loopschoenen als cadeautje. Een fijne dag, zonder fiftiesblues. Misschien komen die nog? Wil deze week nog een zot idee waarmaken: de muur van Geeraardsbergen oplopen. Kwestie van de eeuwige jeugd voor mezelf nog eens te bewijzen .

Vanmiddag Tonka - nieuwe merrie - gelongeerd en daarna opgestegen voor een klein uurtje wandelen. Wat een ruime tred! Wel kijkerig, blijkbaar nog niet veel alleen op straat gewandeld. Een mooie uitdaging. En ik ken er nog één, een uitdaging bedoel ik. Morgen vijftig worden. Ik laat het maar op me af komen.

Net terug van een tweetal weken Toscane. Enorme hitte. Teveel voor deze Corneel. Dus maar eenmaal de loopschoenen aangetrokken voor een collrun van zo'n zes km. Stijl omhoog, pfff. Maar heerlijk is het wel. De inspanning is des te groter, het uitzicht in de bergen fantastisch. Vandaag dan maar begonnen met de verloren :-) tijd in te halen. Een zestal km - vlak! - gelopen. In de namiddag nog 11 km gewandeld. De Lindeboswandeling in Linden. Mooi, maar niet spectaculair. En morgen, dat wordt pas spannend. Ga voor het eerst het zadel op een nieuwe aanwinst BWP-merrie leggen voor een uurtje pistewerk. Als het meevalt, trek ik er dinsdag op uit voor een voormiddag ruiterwandeling. Want ja, dat had je al begrepen. Ik heb nog een weekje vakantie tegoed. Heerlijk toch?

Tja, de hitte blijft maar duren. Gisteravond vertrokken voor een loop naar Kampenhout Sas en terug. Iets meer dan 12 km. Maar hoe zeggen ze het weer? Het liep voor geen meter. Rustig vertrokken, maar nooit echt in een redelijk tempo gekomen. Het bleef maar aanmodderen. En dan zweten, zweten. Ik ben duidelijk geen warmtemens. Na een klein anderhalf uur terug thuis na onderweg nog een sanitaire pitstop . Dus daar nog wat tijd verloren. Wel moe, maar niet tevreden uitgestapt en dan wat uitgeblazen op het tuinbed. Ik hoop maar dat dit investeringen zijn die in de toekomst zullen renderen. Anders is het maar dom verloren tijd.

Ok, het iw warm, zeer warm. Daarom is het wachten op de koele momenten van de dag om toch een eindje te lopen. Zo dacht ik er donderdagavond over. Maar toen ik deur uitging, om 22 u had ik beter moeten weten. Alles ademte nog warmte uit. Na zo'n zeven kilometer besloot ik nog wat rondjes op de atletiekpiste van Wespelaar te lopen. Tot daar alles goed. Maar opeens sloeg de man met de hamer toe. Een zware hamer. Even zwaar als toen ik km 33 of zoiets bereikte bij de marathons die ik liep. Het tempo vertraagde en de laatste twee km langs het kanaal leek het jaagpad wel te dansen in de duisternis. Blij dat ik nog thuisraakte. En daar na het uitstappen een half uurtje op het tuinbed moeten bekomen. Oef. Zo'n 14 km afgewerkt, maar eerlijk gezegd, gezond kan dat niet geweest zijn. Vrijdag was ik nog hele dag dizzy. Dus toch wat voorzichtiger aan bij zulke warmte in de toekomst.

Heerlijk loopweertje. Toer abdij gedaan met extra lusje. Iets tussen 9 en 10 km. Lekker tempo. Volgende keer Pakenstraat omhoog naar Heverleebos en langs Naamsesteenweg terug. Dat moet goed zijn voor een dertien km. En die volgende keer, dat wordt waarschijnlijk morgenmiddag. Ondertussen ook al twee dagen naar het werk op en af gefietst. En dat zal zo wel de hele week blijven, wegens auto in panne. Binnenkort een nieuw paard uitproberen. Spannend.

Maandagmiddag onder een priemende zon en drukkende warmte toch vertrokken voor een loop van 9 km. Pffff... dat was zweten. Maar wel uitgelopen. Vandaag dagje verlof. Naar de Ardennen gereden en een wandeling in de vallei van de Ninglispo gedaan. Dat is andere koek dan onze Vlaams-Brabantse wandelingen. Stijl omhoog, nauwe balanceerbruggetjes over het water en tja, weer zweten hé. Als het morgenmiddag wat meevalt met het weer, doe ik nog eens 9 km-loop over.

Afgelopen zaterdag iets over 15 km gelopen. Warm, zeer warm. Paar litertjes vocht verloren. Na 95 minuten terug thuis. Altijd rond max. voorgestelde hartslag. Dat drukt wel het tempo, zeker in de laatste km's.

Vandaag dagje verlof en wat doet een mens dan? 's Morgens vroeg voor de warmte de loopschoenen aanbinden en wegwezen. Na een dikke 13 km terug thuisgekomen. Mooie loop in de ochtendzon doorheen Tildonk en langs de vaart Leuven-Mechelen. Hier en daar een visser of een eenzame vroege wielertoerist. Heerlijk. Stilaan misschien naar de 20 km toewerken? Alleszins in het najaar de Kandel (col Zwarte Woud) oplopen, zo'n 16 km. En ondertussne misschien ook een colletje meepikken in Italië. Vakantie mag best ook inspannend zijn.

Zaterdag 8 km gelopen om een weektotaal van boven de 30 te halen. Zondag een prachtige wandeling gemaakt van zo'n 14 km in Waals-Brabant. Vertrekplaats: Nodrenge. Het leek de hele tocht wel of we ergens in het zuiden op de boerenbuiten op stap waren. Prachtige vergezichten, monumentale boerderijen... heerlijk.

Terug via een ommetje van het werk naar huis gelopen. Een dkke 12 km, zelfde tijd als eergisteren.

Deze mooie avond gebruikt om het Witloofwandelpad in Kampenhout eens af te stappen. Belooft veel, brengt weinig. In hoofdzaak een asfalten parcours met hier en daar wel een mooi stukje natuur. Afstand normaal 8 km. Door slechte bewegwijzering ongeveer 10 gelopen. Gelukkig onderweg een oude bekende tegengenkomen en een uurtje op zijn terras blijven hangen. Toch nog leuk dus.

Gisteren weer van het werk naar huis gelopen via een kort ommetje langs site Inbev en Dijlepad. Goed voor een dikke 12 km. Tot aan de voordeur 67 min., tot aan het einde van de straat 69 min. Nog even moeten wachten bij een stoplicht om over te steken in Leuven, dus een minuutje mag er nog af :-). Morgen nog eens hetzelfde proberen en zaterdag kort loopje om zo deze week toch meer dan 30 km gelopen te hebben. Nog ver van een marathontraining, zowel qua afstand als snelheid, maar het begint wel te kriebelen om nog eens naar die magische 42 km te mikken.

Zaterdag toertje van 12 km gelopen aan een behoorlijk tempo. Toch maar even aan 150 of daar omtrent gelopen. Vandaag - maandag - naar en van het werk gefietst. Morgen denk ik vanuit Leuven naar huis te lopen. Maar eerst knie nog eens - voor laatste maal? - onder de scanner.

Wilde eergisteren loopschoenen onderbinden, het werd een dag later. Gisteren dus van Leuven, via een ommetje naar huis gelopen. Zo'n 11 à 12 km. Erg zwoel, vochtig weer. Beetje tropisch. Vandaar waarschijnlijk dat ik boven mijn max. voorgestelde hartslag bleef lopen. Maar gelukt is gelukt. Hopelijk lukt het om morgen weer een uurtje vrij te maken. Alleszins probeer ik ook te paard op pad te gaan. De groeten en prettig weekend.